Aangezichtspijn behandelen? Prikkel de zenuwen!

Experimentele toepassing neuromodulatie

Mensen met aangezichtspijn zullen misschien wat raar opkijken bij het lezen van de kop boven dit verhaal. Bij aangezichtspijn zou je zeggen dat de zenuwen die pijn veroorzaken al voldoende geprikkeld worden. Toch kan elektrische stimulatie (prikkeling) van een zenuw wel degelijk verlichting brengen. Bij de behandeling van aangezichtspijn is deze benadering nog experimenteel, dat wel.

Auteur: Eric Smeets

Aangezichtspijn wordt onderverdeeld in twee smaken: de klassieke variant met de bekende kortdurende hevige aanvallen van pijn, en een variant die langer duurt met een min of meer constant pijnniveau. Bij de klassieke vorm wordt de trigeminuszenuw veelal als het probleempunt gezien, die signalen van het aangezicht naar de hersenen voert. Deze sensorzenuw splitst zich in drie hoofdtakken, vanuit de hersenen gezien, die ieder naar een specifiek deel van het aangezicht lopen (zie figuur 1). Een zenuwtak kan eenvoudig worden geprikkeld door alledaagse dingen zoals bijvoorbeeld kauwen, wind in je gezicht, tandenpoetsen, de huid aanraken, enzovoorts. Prikkelen van de zenuw kan dan een aanval van aangezichtspijn oproepen. Pijn die door deze zenuw wordt veroorzaakt heet trigeminusneuralgie (TN).

Gevoelsschade

Gangbare behandelingen van TN of aangezichtspijn zijn er in drie soorten. Allereerst zijn er medicijnen, zoals Tegretol. Ze helpen soms wel, met vaak een oplopende dosering door de jaren heen.

Dan is er chirurgisch ingrijpen, de zogenoemde Jannetta-operatie, genoemd naar wijlen de Amerikaanse neurochirurg Peter Jannetta. Hierbij brengt de arts een klein (meestal teflon-) kussentje aan tussen de trigeminuszenuw (of een aftakking ervan) en een aangrenzend bloedvat. Deze oplossing werkt meestal wel.

Ten slotte is er nog een methode waarbij een nauwkeurig gedoseerde lichte beschadiging aan de zenuw wordt aangebracht met behulp van bestraling. De trigeminuszenuw(tak) ontvangt die straling die voldoende klein is om geen merkbare gevoelsschade te introduceren, maar tegelijk ook een reactie oproept die de kortsluiting tussen de zenuwvezels, en dus de pijn, doet verdwijnen. Soms is daarbij sprake van een lichte vorm van gevoelsschade die blijvend kan zijn. De resultaten van deze methode zijn niet altijd permanent.
En dan zijn er ook nog patiënten die geen baat blijken te hebben bij al deze behandelingen. Vóór het ter beschikking komen van neuromodulatie restte hen nog maar één optie: doorsnijden van de zenuw in kwestie, met blijvende uitvalverschijnselen.

Overige artikelen magazine Hoofdzaken

© Copyright, alle rechten voorbehouden - Hoofdpijnnet, Postbus 2185, 3800 CD Amersfoort - NL 42 RABO 0166445479 Fiscaal nummer / RSIN 009142228 KvK 40410381